De vereniging

Hoe te leven als nietige stipjes in een eindeloos heelal?

Wij mensen zijn te beklagen: we weten niet alles, we kunnen niet alles, we zijn slechts nietige stipjes in het eindeloze heelal, en tot overmaat van ramp zullen we spoedig sterven. Zo kan de eindigheid van de mens gemakkelijk aanleiding zijn tot gevoelens van zinloosheid en wanhoop. Maar zijn zulke gevoelens terecht?

Filosofen denken al lang na over onze plaats in een oneindige wereld, en in deze lezing gaan we kennis maken met enkele van hun ideeën. Kunnen we het oneindige begrijpen? Is het universum oneindig? Hoe moeten we leven in een universum waarbij we in het niet vallen? Kan ons handelen daar wel waarde hebben? Zou het fantastisch of juist verschrikkelijk zijn als er in de oneindige ruimte eindeloos veel kopieën van ons rondlopen? En zou onsterfelijkheid een verbetering voor ons zijn, of nog veel rampzaliger dan ons eindige leven?

We proberen deze vragen te beantwoorden met hulp van een breed scala aan denkers, waaronder Zeno, Aristoteles, de Franse anarchist Louis-Auguste Blanqui en moderne denkers zoals Bernard Williams.